Duygu Durumu

Duygu durumu yazılarına etrafımdaki fırtına geçene kadar devam etme kararı aldım. Hem siz bu süreçte bendeki değişiklikleri takip edebileceksiniz hem de ben nerede durduğumu daha iyi bileceğim. Kendimdeki iyileşmelerinde kaydını tutacağım için oldukça güzel olacak bu süre. En son yazımdan itibaren 7 gün geçmiş ve şunu söylemem gerekir kendimi çok daha iyi hissediyorum. Hem fiziksel, hem de psikolojik olarak çok daha güçlüyüm. Daha önceleri yaptığım gibi hayatımdaki bazı şeylerin, bazı insanların, bazı kavramların önem sırasını değiştirmem gerekti. Hep sancılı bir süreç olmuştur bu ve MS sağ olsun sıkça yaşadım bunu. Ancak düşünüyorum da bazı gerçeklere ulaşmak için yalanlardan arınmamız gerekir ve bu noktada MS'in katkılarını asla unutamam. Can yakıcı bir süreçtir bu dostlarınızın hayatınızdaki rolü değişebilir, hedefleriniz sarsılabilir, kendine inancınız kalmayabilir belki. Siz hayatınızdaki her türlü değişime karşı esnek olmalısınız ki sonra kırılmayasınız. Bir kaya parçası gibi değilde su gibi olmalısınız. İçinde bulunduğunuz kap hangi şekli alırsa alsın ona uyum sağlamalısınız. Zor bir süreç bu hala yeni koşullara alışma sürecindeyim. Yalnızlığı, kimseden arayıp sormamasını umursamıyorum artık. Başka keşiflerim oldu çünkü bunları ilerleyen bölümlerde anlatacağım.

Çok sempatik iç seslerimi hemen hemen susturmuş durumdayım. Bu iş içinde bulunduğunuz kaba uyum sağlayabilmenize bağlı. Eğer direnirseniz o sesler güçleniyor eğer uyum sağlarsanız konuşacak bir şeyleri kalmıyor onların. Uzun vadeli plan yapmaktan vazgeçeli uzun zaman olmuştu. Şimdi geldiğim noktada ise sadece bir sonraki adımımı düşünüyorum. Bir sonraki adımım içinde alternatifler yaratıyorum ki olurda o yöne gidemezsem, engellenirsem zaman kaybetmeden yüzümü başka bir yöne çevirebileyim. Bu aslında bana en basiti yüksek lisansa girebilirim, giremem, almazlar stresinden kurtardı. Alternatif planlarım var çünkü ve bir hedefim. O hedefe ulaşmak için atabileceğim onlarca farklı adımım biri olmazsa diğeri olur diye düşünüyorum. İçimdeki stresi büyük ölçüde atmamı sağladı bu düşünce bir de "ölümlü dünya sonuçta hayatın keyfini çıkar" var ki tadından yenmez.

Hem burada kendimi anlatıp hem de kendimi anlatan bir hikaye yazmam aslında benim nerede olduğumu ve nelerle mücadele ettiğimi görmemi sağladı. Gariptir içimdeki gücün büyüklüğüne şaştım, hayran kaldım belki. Biraz kendimden uzaklaşıp baktığımda aslında her şey çok netti. Mücadelem belliydi, yöntemlerim belliydi, kendimi tedavi etme sistemim belliydi ve geriye bunları uygulamak kalmıştı bir de her yeni koşula uyum sağlamasını sağlamak. Cesaret isteyen bir süreç ama daha önceki yazılarımda da söylemiştim kendimle yüzleşme konusunda deli cesaretine sahibim. Bu şekilde "en kötü günüm" dediğim her günden bir çıkış yolu bulabilmişim. Belki bir gün çıkış yöntemlerimi anlatan bir yazı yazarım, güzel olur. Hikaye bittiğinde burada paylaşabilirim sizlerle henüz karar vermedim aslında. 

Bunlarla birlikte toparlanmama en çok yardımı olan şey bu blog oldu ve sizler. Sizlerden aldığım destek inanın bana çok önemliydi. Oğuz "bak" dedim "seni tanımıyorlar, bilmiyorlar ama seni anlamak için çaba gösteriyorlar. seni umursuyorlar". Bunu nasıl anlatabilirim ki onca yıl anlaşılmama konusunda şikayet ettikten sonra böyle bir desteği bulmak inanın çok duygulandırdı beni. Sonra MS'lilerden aldığım geri dönüşler gerçekten onların hislerine tercüman olabildiğimi hissettim. Bu ise hayat bana doğru saldırırken kalkanım oldu, iç seslerime karşı kurşun geçirmez yelek oldu. Unutmadan söyleyeyim doktorum Sebahattin Saip ile güncem hakkında bir görüşmem oldu ve oldukça olumlu bir ilk tepki aldım. İleride çok daha güzel olacağını hissediyorum artık. Bunların hepsi mücadeleme güç veriyor, yaralarımı iyileştiriyor. Terapim işe yarıyor galiba ne dersiniz. Kaçarak yaşanmayacağını çok iyi öğrendim ben ve korkmuyorum nelerle yüzleşmem gerekirse gereksin.

Elbette ki tamamen mutluluk ile kaplı değilim. Hala fırtına devam ediyor. İç sesler azalmış olsa da hala konuşuyorlar. Kortizonun etkisi devam ediyor sinir patlamaları yaşayabiliyorum. Ruh halim o kadar hızlı değişiyor ki ne hissettiğimi anlayamıyorum bazen. Fakat bunların çok daha ötesinde bir farklılık yaratabildiğime dair bir düşünce var. Bu şekilde "daha yaşanılabilir bir dünya" düşüme biraz daha yaklaşıyorum . İşaret dili projesi ile ilgili de güzel gelişmeler oldu.    Afişimiz hazırlandı artık son bir iki ufak detay ve proje başlar. Sizden bir isteğim olacak bu afişin çıktısını alıp evinize, okulunuza, iş yerinize asarsanız bir farklılık yaratabilirsiniz. Proje hakkında daha detaylı bilgiyi www.1milyonkalem.blogspot.com sitesinde ve düş mezarlığı'mda bulabilirsiniz. 

Son bir kaç gündür bu şekilde hissediyorum. Şiddetli iniş, çıkışlar olsa da genel anlamda çok daha iyiyim çok daha umutluyum. Desteğinizden dolayı tekrardan teşekkür ederim. Özel olarak teşekkür etmek istediğim bir kaç insan var elbette. Teşekkür ederim Aylin hep yanımda olduğun ve beni dinlediğin/ anladığın için. Yanımda olduğunu bilmek güç veriyor bana. Teşekkür ederim pabuç ve Doğa. Beni anlamaya dair onca çabanızdan dolayı ve hiç tanışmamız olmamıza rağmen beni bu derece anladığınız için. İsmini saymadığım herkese son bir kez teşekkür edip şimdilik sizden izin istiyorum. 

Kendinize çok ama çok dikkat edin. Görüşmek üzere.