28 Ağustos 2010 Cumartesi

Duygu durumu

Selam dostlar biraz uzun bir ara oldu farkındayım ama pek kafamı toparlamaya vaktim yoktu. Daha doğrusu buraya rast gele bir şeyler yazmak istemedim. Biliyorsunuz son atağı geçireli 7 hafta kadar oldu. Yani kortizon vücudumdan tamamiyle ayrılmış olması lazım zaten bunu hissedebiliyorum. Daha sakin ve mutluyum. Kendimi çok daha iyi hissediyorum. Bir çok işle aynı anda uğraşıyorum daha doğrusu bir çok sosyal proje ile uğraşıyorum. Birincisi ms güncem, dernek ile cerrahpaşa ile görüşüyorum sürekli olarak onlarla birlikte hareket etmeye çabalıyorum. Güzel de gidiyor ikisinin de desteğini aldım gibi duruyor biraz daha zamana ihtiyacım var sadece. Bununla birlikte güzel başka projelerim de var ileride açıklayacağım buralardan sadece planlardan öteye geçirebilmem lazım. Derneği biraz zorluyorum bakalım neler olacak. İşaret dili projesi var bir de ki şu sıralar biraz ara verdim ona ama neler yapılabileceği hep aklımda. Bir de okul projesi var ki, yalovada çınarcık ilk öğretim okuluna yardım gönderiyoruz. İlgilenenler bu adresten ulaşabilirler, sadece şunu bilin ki çocuklarımızın bize ihtiyaçları var. Bu yoğunluk oldukça güzel geliyor bana. Bir de yüksek lisans mülakatına girdim, fazlasıyla da güzel geçti. Değmeyin keyfime sonucu bekliyorum işte. 

Bunun haricinde kendimle yüzleşme sürecimde çok önemli adımlar attım. Çok daha aktif hissediyorum kendimi, daha girişkenim, daha sosyal. Bunların hepsi blog tedavimin işe yaradığını gösteriyor. Bunu bilmek beni ayrıca mutlu ediyor. Ancak hala önümde aşmam gereken önemli sınırlamalar var. Neler olduğunu biliyorum ve ufak ama emin adımlarla onları da aşmaya doğru ilerliyorum. Bir anda atabileceğim adımlar varmış gibi geliyor ama bu adımları alt yapısını tamamlamadan atarsam eğer boşlukta kalacağını düşünüyorum. Fazlasıyla bilimsel yaklaşmaya çalışıyorum psikolojime. Bu şekilde de kendimi nasıl tedavi edebileceğime dair fikirlerim oluyor. Çok önemli adımlar atıyorum bu süreçte ve iyi hissettiriyor beni.

Hayat kalitemin yükseldiğini ve çok daha fazla aktifleştiğimi düşünüyorum. Yaratıcılığım bir çok farklı noktaya bölünmüş olsa da büyük oranda arttı. Geleceğimi kurgulamada alternatif planlar oldukça işe yarıyor. Mesela yüksek lisana konusunda bolca gevezelik yapıp beynimi yiyen iç seslerimi susturmayı başardım. Nasıl yaptığım konusuna gelince onların saldırdığı her cümleye bir karşılık oluşturdum. Yüksek lisans yapamayacağımı ve hayatımın kaybolacağını söylediklerinde onlara yüksek lisans için yeteri kadar kendimi geliştirdim diyorum ve eğer olmazsa alternatif planlarım var. Biraz zor oldu ama bir çok konuda bunu başarabildim. İyi hissetmemi sağlıyor en azından içinizde sürekli konuşan sesler olmuyor. 

Elbette bunların ötesinde de olaylar oluyor hayatımda. Bazıları canımı yakıyor, hatta şöyle söyleyeyim ki bir çok şeyden daha fazla yakıyor. Ancak bunun da bir önemi yok zamanında kendi tercihlerimin sonucu bunlar. Böyle olabileceğini biliyordum ama ben yine de yaptım, yined e sevdim ben. Sevmek çok güzel dostlar, insanları, şarkıları özellikle hayatı sevmek. Bunlar çok önemli msliyiz diye kendimizi kısıtlamamalıyız özellikle sevme konusunda. Bizim sevmeye herkes kadar ihtiyacımız var ve sevilmeye. Kendi içimize kapanıp bazı şeylerden geride tutamayız kendimizi. Sevilmek istememin sebeplerinden birisi başkalarını msimle yüzleştirmek zorunda bırakmamak istememdi. Bir de onların korkup gideceğinden çekiniyordum. Ancak çok normal bir durum değil mi bizim ki kimin başına yarın ne geleceği belli değil. Tamamen sağlıklı birisinin başına bile bir günde nele gelebiliyor. Bizim durumumuz sevilmemize veya sevmemize engel değil. Sevmek çok güzel, insanları ve hayatı sevmek gerekiyor. Msimizin bir engel olmadığını göstermeliyiz insanlara ve en önemlisi kendimize.

İçimdeki derin sızıya rağmen iyiyim. O kadar güzel şeyler oluyor ki hayatımda hatta uzunca bir süreden sonra sevmek, gerçekten sevmek bile çok güzel. Sonucu ne olursa olsun, oyunlar olmadan, maskeler olmadan yaşamak/sevmek de aynı ölçüde güzel. Yüzleşme sürecimin çok başarılı gittiğini hissediyorum ve ufaktan da yüzleşmenin ötesine geçiyorum. Bütün bunlar hayat standartlarımı arttırıyor ve kendime güvenim yerine geliyor. Biz istediğimiz her şeyi yapabilecek güçteyiz dostlar. Sadece kendimize inanmamız ve güvenmemiz gerekiyor. Ben size çok fazla inanıyorum sadece ufak bir adım atın benimle birlikte. Ve üstesinden gelelim ne çıkıyorsa karşımıza. Başarabiliriz buna inanıyorum. Hayatımızı güzelleştirmek bizim elimizde, ben sizin için elimden gelen herşeyi yapmaya hazırım. Şu anda pek bir imkanım yok ama ileride belli olmaz elbette.

Sağlıcakla kalın dostlar, mutlu olun. Bakın havalarda serinliyor =)) Dikkat edin kendinize...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder