Bir atağın anatomisi, Fark ediş

Hepinize merhabalar. Yedinci atağım ile tekrardan karşınızdayım. Bu yazılarda size hem bu atağımın sebeplerini anlatmaya çalışırken bir diğer taraftan da farkediş ve tedavi sürecini detaylandırmak isteyeceğim. Ancak bu farkediş süreci biraz oldu bittiye geldiği için çok fazla detay veremeyebilirim. Böyle olursa özür dilerim hepinizden.

Önce neden atak geçirmiş olabilirim sorusuna cevap arayacağım. Atak geçirmeden yaklaşık bir hafta önce kadar 4.5 aydır çalıştığım işyerinden iş yerinin maddi sıkıntıları dolayısıyla çıkartıldım. Benim için üzücüydü çünkü kendime yeni bir hayat kurma planları yapıyordum. Gelecek hedeflerim şekillenmeye başlıyordu ve bir anda hepsi ertelendi. Üzücüydü dedim ya hani herkese veda etmek gibi dramatik olaylarda oldu. Ancak kendimi heba da etmedim. Sadece üzüldüm diyordum kendime nasıl olsa başka bir iş bulurdum. Bir diğer taraftan da babanem yaklaşık 10 gündür hastanedeydi ve durumu ciddiydi. Ben babanemin ellerinde büyümüşümtür ve onu inanılmaz derecede severdim. Onu o şekilde görmek beni paramparça ediyordu. Bu noktada hayatımda iki tane duygusal karmaşa oldu. Her gün babanemi ziyarete gidiyordum ve her gün biraz daha eksiliyordum. Şimdiye kadar hiç kış atağı ve bir sene içinde iki kere atak geçirmemiştim. Demek ki herşeyin bir zamanı varmış hayatta. Bu sebeplerle benim için önemli bir ataktı. Kontrolü elden bırakmamam gerektiğini göstermişti bana. Bir diğer taraftan aklım hep babanemde olduğu için başka bir şeyi önemsemiyordum. Ancak yaramaz bilinçaltımda bütün düşünceler kendine biryerler bulmuş sanırım ve bu atakda onların ortaya çıkması oldu. İleriki zamanlarda son 4 yada 5 atğımın sebeplerini anlatmaya çalışacağım bir yazı yazacağım ve hep beraber ortak noktaları bulmaya çalışacağız. Ben lafı fazla uatmadan fark ediş sürecimi anlatmaya başlamak istiyorum.

Fark ediş 1.gün: Sol ayağımda bir güçsüzlük fark ediyorum. Sol ayağımı sağ kadar yukarı kaldıramıyorum. Atak olabileceği aklımın ucundan bile geçmiyor. Grip oldum diye geçiyor hep aklımdan, canım da sıkkın biraz ondandır. Belki incitmişimdir kasımı diyorum kendime. Atak benzeri bir şeylerde olabilir. Teoride ben yılda bir atak geçiyorum ve bu yıl yıllık atağımı geçirmişim. Zaten bu mevsimde hiç atak geçirmedim. Aslında birkaç gün önceden garipliği fark ediyorum ama hiç ciddiye almıyorum. Atak olma ihtimali: %5

Fark ediş 2.gün: Ayağımdaki güçsüzlük devam ediyor ama artıp artmadığını anlayamıyorum. Kafamda başka, daha önemli şeyler olduğu için çok da umursamıyorum aslında. Ne olursa olur diyorum ama geçmemesi içimdeki şüpheyi arttırıyor. Atak olma ihtimali %20

Fark ediş 3.gün: Hala artıp armadığını tam olarak ölçemiyorum kendimi düzenli olarak test etmediğim için. Ancak güçsüzlüğün arttığını hissedebiliyorum. Yürümekte sanki biraz yalpalıyormuşum gibi hissediyorum. Akşam yaptığımız testler sonucunda iki ayak arasında gerçekten büyük bir güç farkı olduğunu görüyoruz. Atak olsa bile umurumda değil. Aynı zamanda bacağımda ağrılar başlıyor ve ağrıların atak habercisi olup olmadığını öğrenmek için doktorumu arıyorum ama ona ulaşamıyorum. Bununla birlikte hayatımda daha önemli şeyler oluyor ve zerre kadar umurumda değilim kendimin. Atak olma ihtimali: %40

Fark ediş 4.gün: Bugün doktoruma konuşytırum ve o pazartesi gelmemi söyliyor. Eğer çok kötüleşirsem haftasonu acile gidebileceğimi de ekleliyor. Çok çok büyük ihtimalle atak geçiriyorum. Yürürken sendelediğimi hissediyorum ve bu biraz canımı sıkıyor. Kortizon aldıktan sonra düzeleceğimi bilmeme rağmen bütün o hastaneye gitme, serum alma süreci gözümde büyüyor. Canımın sıkkınlığının boyutu oldukça büyüror ama çok da umurumda değil. Aklım hep babanemd, ben önemli değilim diyorum kendime. Atak olma ihtimali: %80

Fark ediş 5.gün:  Artık bugün atak olduğundan kesinlikle eminim. Yürümem oldukça zorlaştı ve oldukça yoruluyorum. Bir yandan da ilk atağımdaki yürüyememe zamanlarım aklımın ucundan geçiyor. Biraz hüzünlü bir nostaji oluyor benim için. Ancak geçmişin derinliklerinde çok zaman geçirmek istiyorum. Bu sefer o kadar kötü olmayacağım ama yine de hüzünlü bir hatırlama oluyor benim için. Ayrıca atağın oldukça hızlı ilerlediğini düşünüyorum ve bu yüzden pazartesi beklemek istemiyorum. Yarın kan tahilili yaptırıp Cerrahpaşanın yolunu tutacağım büyük ihtimalle.